fbpx

Diagnoza psychologiczna

  • Autyzm - główne symptomy

    Objawy autyzmu

    Choć autyzm u każdego dziecka przejawia się inaczej, a trudności przybierają zróżnicowane nasilenie, wyodrębnia się kilka obszarów, w których można zaobserwować charakterystyczne dla tego zaburzenia nieprawidłowości.

  • Diagnoza dzieci i młodzieży

    Diagnoza dzieci i młodzieży to proces oceny funkcjonowania dziecka lub nastolatka, przedstawiony jako unikalny opis cech i możliwości dziecka (diagnoza jakościowa) lub w odniesieniu do właściwej mu grupy wiekowej (diagnoza ilościowa). W zależności od celu (czyli tego, po co diagnozujemy), może przybierać różne formy:

    1. diagnoza psychologiczna - całościowa analiza i ocena funkcjonowania poznawczego i emocjonalno- społecznego dziecka, prowadząca do rozpoznania mocnych stron, ewentualnych wyzwań i zaburzeń; składa się zazwyczaj z dokładnego wywiadu z opiekunem, diagnozy możliwości intelektualnych, wnikliwej obserwacji dziecka, kontaktu z placówką edukacyjną (jeśli zachodzi taka potrzeba) i innych metod diagnostycznych w zależności od kierunku, jaki przybierze proces diagnostyczny. Zajmuje zazwyczaj około 3-5 spotkań;
    2. diagnoza neuropsychologiczna - ocena sprawności funkcji neuropoznawczych (spostrzeganie, analiza słuchowa, mowa, pamięć, myślenie, uwaga i koncentracja) i wyznaczenie obszarów do rehabilitacji; szczególnie ważna w kontekście zaburzeń neurologicznych i neurorozwojowych;
    3. diagnoza pedagogiczna - diagnoza umiejętności związanych z procesem uczenia się (czytanie, pisanie, zdolności matematyczne); diagnoza ryzyka dysleksji;
    4. diagnoza gotowości szkolnej - zbiór metod, mających na celu określenie poznawczej i emocjonalno- społecznej gotowości dziecka do rozpoczęcia edukacji szkolnej;
    5. diagnoza predyspozycji zawodowych - przeznaczona dla młodzieży analiza mocnych stron i predyspozycji w kontekście wyboru ścieżki zawodowej.

    Efektem diagnozy jest informacja zwrotna w postaci dokumentu - opinii, w której w zrozumiały sposób przekazane są główne wnioski z badania. Opinia ta jest przekazywana podczas końcowego spotkania z psychologiem-diagnostą, który omawia z opiekunem dziecka (w przypadku młodzieży - również z nastolatkiem) wyniki badania i odpowiada na pytania.

  • Diagnoza osób dorosłych

    Diagnoza jest procesem prowadzącym do analizy i oceny różnych aspektów funkcjonowania, możliwości lub charakterystyk danej osoby. W zależności od celu diagnozy (czyli tego, po co diagnozujemy) wyróżniamy:

    1. diagnozę psychologiczną - ukierunkowaną na ocenę funkcjonowania poznawczego i emocjonalno- społecznego oraz rozpoznanie ewentualnych trudności lub zaburzeń; w jej skład zazwyczaj wchodzi diagnoza intelektu, osobowości, dokładny wywiad i w zależności od potrzeb inne metody (może przybrać formę diagnozy nozologicznej i/lub funkcjonalnej);
    2. diagnozę neuropsychologiczną - prowadzącą do oceny sprawności poszczególnych funkcji poznawczych (pamięć, mowa, koncentracja uwagi, myślenie, spostrzeganie), co umożliwi określenie kierunku ewentualnej rehabilitacji neuropsychologicznej;
    3. diagnozę predyspozycji zawodowych - określającą mocne i słabe strony, temperament, style radzenia sobie w różnych sytuacjach i kierunki rozwoju osobistego.
    4. Możliwe jest również wykonanie diagnozy jedynie określonego aspektu - np. diagnoza intelektu, osobowości lub temperamentu.

    Efektem diagnozy jest informacja zwrotna w postaci dokumentu - opinii, w której w zrozumiały sposób przekazane są główne wnioski z badania. Opinia ta jest przekazywana podczas końcowego spotkania z psychologiem-diagnostą, który omawia z klientem wyniki i odpowiada na pytania.